Energia z wiatru

Pomysł czerpania energii z wiatru ma długa historię w Europie pierwsze wiatraki pojawiły  się już  w 644 roku, a w Polsce natomiast  w   XIV wieku na Kujawach i terenach Wielkopolski.  W 1390 r. powstał pierwszy czteroskrzydłowy wiatrak skonstruowany z bryły dachowej ze śmigłami. Dzięki wynalezieniu pomocniczego koła już w XVIII wieku, wiatraki zaczęły  być automatycznie kierowane w stronę wiatru. Od lat 70 XX wieku nastąpił ponowny wzrost zainteresowania tym źródłem energii. W Polsce rynek energetyki wiatrowej zaczął rozwijać się w roku 2000, a pierwsze instalacje były turbinami małymi, kupowanymi najczęściej z tzw. „repoweringu” z Europy zachodniej. Dziesięć lat później- w roku 2010 została przekroczona bariera 1000 MW (1 GW), by na koniec roku 2010 osiągnąć 1,18 GW. W porównaniu z innymi krajami UE nie jest to dużo- dla porównania niemieckie farmy wiatrowe w mocy zainstalowanej to 25 razy więcej-  niemniej jednak Polska jest najlepiej pod tym względem rozwijającym się krajem Europy Środkowo Wschodniej i „boom” na ten rodzaj energii utrzyma się w kolejnym okresie, osiągając w 2020 r. 6.65 GW (35.210 GWh) [Ministerstwo Gospodarki]. 

Polska zajmuje  miejsce w trzeciej dziesiątce w światowym rankingu państw korzystających z energii wiatru.  W czołówce są: Niemcy, USA , Hiszpania, Indie oraz  Chiny. 61 proc. wszystkich zainstalowanych turbin wiatrowych znajduje się w Europie, 20 proc. w Ameryce Północnej, 17 proc. w Azji, 1,2 proc. w Australii i Oceanii, 0,6 proc. w Ameryce Południowej, 0,4 proc. w Afryce.